Bu RoMEO yeşil bir dergidir
2014, Cilt 4, Sayı 3, Sayfa(lar) 182-190
[ Öz ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ] [ Editöre E-Posta ]
DOI: 10.5961/jhes.2014.102
Üniversite Öğrencilerinde Devamsızlık Davranışları: Nedenler ve Tutum Düzeyleri
H. Gonca USTA, A. Salih ŞİMŞEK, C. Teyyar UĞURLU
Cumhuriyet Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, Sivas, Türkiye
Anahtar Kelimeler: Devamsızlık, Üniversite öğrencisi, Tutum, Eğilim
Öz
Bu çalışma fiziksel, psikolojik ve toplumsal etmenlerden kaynaklanabilen liselerde olduğu kadar üniversitelerde de bir sorun haline gelen devamsızlık davranışı ile ilgilidir. Çalışmanın amacı Cumhuriyet Üniversitesi'ne devam eden öğrencilerin devamsızlık tutum ve devamsızlık eğilimlerinin fakültelere ve öğrenim türüne göre nasıl farklılaştığını ortaya koymaktır. Bu amaç çerçevesinde araştırmacılar tarafından geliştirilen üç boyutlu Devamsızlık Tutum Ölçeği ve sekiz boyutlu Devamsızlık Eğilimi Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada Cumhuriyet Üniversitesi'nde 2013-2014 eğitim öğretim yılında öğrenim gören toplam 795 öğrenciye ulaşılmıştır. Araştırmanın analizinde öğrenim türüne göre farklılaşmayı test etmek için Mann Whitney-U testi ve fakültelere göre farklılaşmayı test etmek için ise Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin devamsızlığa ilişkin tutumları öğrenim türüne göre farklılık göstermezken, devamsızlık eğilimleri ikinci öğretimlerde daha fazla gözlenmektedir. Fakültelere göre devamsızlığa ilişkin tutumlar “Okula Devamın Gerekliliği” alt boyutunda fakültelere göre farklılaşmaktadır. Devamsızlığa ilişkin eğilimleri ve eğilimin alt boyutları bakımından ders sorumlusu, dersin içeriği ve ulaşım problemi alt boyutları fakültelere göre farklılaşma göstermektedir. Araştırma sonucunda ders sorumlularının bilinçlendirilmesi, ulaşım problemlerinin ortadan kaldırılması, ders içeriklerinin öğrenciyi daha aktif kılacak ve dersi takip etmeye istekli hale getirecek şekilde planlanması şeklinde öğrencilerin devamsızlık davranışlarının azaltılmasına yönelik öneriler geliştirilmiştir.
  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Giriş
    Eğitim bireyin davranışlarının değiştirilmesinde önemli bir görev üstlenmektedir. Eğitim kurumlarının kültürü, kimlik düzeyleri öğrencilerin davranışlarının niteliğini belirleyebilmektedir. Öğrencilerin okullarına karşı geliştirdikleri bağlılık okula devam davranışlarını etkileyebilir. Öğrencilerin okula devam ya da devamsızlıklarını etkileyen farklı nedenler olabilir. Öğrenciler okullarına hangi durumlarda daha çok devam ederler? Ya da öğrencilerin okul devamsızlıklarının nedenleri nelerdir? Öğrencilerin devamsızlığa ilişkin tutumları nedir? gibi sorular öğrenci devamsızlık davranışlarının incelenmesini ile ilgilidir. Kearney ve Silverman (1990) devamsızlığı okula gelmeme, dersleri düzenli olarak takip etmeme olarak tanımlar (akt. Özkanal & Arıkan, 2011). Okula devamsızlık, hem fiziksel hem psikolojik hem de toplumsal birçok etmenden kaynaklanabilen istenmeyen bir öğrenci davranışıdır (Altınkurt, 2008). Okul devamsızlığı yasal bir sebep olsun ya da olmasın derslere devam etmeme durumudur (Kearney & Bensaheb, 2006).

    Orr’a göre (1996-1998) (akt. Lounsbury, Steel, Loveland & Gibson, 2003) devamsızlık okullarda büyük bir problemdir. Tipik olarak bir günde yüksekokul öğrencilerinin % 6’sı okula devam etmemektedir. Roby’e göre (2013) öğrencilerin akademik başarısında öğrencilerin okula devamı bir etken olarak tutum kabul edilir. Okul devamsızlıkları farklı okul türleri arasında farklı özellikler içerebilir. İlköğretim, ortaöğretim ve yükseköğretimdeki devamsızlık durumuna ilişkin nedenler ve tutumlar farklılık gösterebilir.

    Örgün eğitim kurumları olarak üniversiteler, öğrencilerinin derslerine devamlarını yasal anlamda bir zorunluluk olarak ifade ederler. Farklı üniversitelerde devama ilişkin farklı uygulamalar olmakla birlikte yasal olarak üniversitelerde ‘devamlılık’ önemli bir davranış olarak kabul edilir (Resmi Gazete, 1997). Üniversite öğrencilerinin derslere devamlarında uymaları gereken yasal yükümlülükler vardır. Örneğin bir üniversitenin öğrencilerin derslere devamına ilişkin kurallar şöyle belirlenmiştir (Anonim, 2013):

    • Her öğrenci teorik derslerin en az %70’ine, uygulamaların en az %80’ine katılmak zorundadır.

    • Ders sorumluları ad okuyarak, imza toplayarak veya bir başka yöntemle yoklama yapar. Bu yoklamalar en az iki yıl saklanır.

    • Alt yarı yıllardan devam zorunluluğu olan dersleri alan öğrenciler birinci öğretim ile ikinci öğretim programları arasında geçiş hariç ders saatlerinde çakışma olması ve aynı derslerin aynı birimin başka programlarında açık olması durumunda ders sorumlularının uygun görüşü ve ilgili yönetim kurulunun onayı ile saati çakışmayan derse devam edebilirler ve bu dersin sınavlarına girebilirler.

    • Sağlık raporu sunulması veya herhangi bir başka mazeret belirtilmesi devam zorunluluğunu ortadan kaldırmaz.

    • Öğrenci başarısız olduğu ders/dersleri tekrar alır. Devamsızlık nedeniyle yarıyıl/yılsonu sınavına giremeyen öğrenci derse devam etmek ve açılacak ara sınavlara katılmak zorundadır.

    Yönetmelik maddelerinde görüldüğü gibi üniversite öğrencilerinin derslere devamları yasal metinlerde yer almakta ve önemsenmektedir. Devamsızlık nedenleri yoksulluk, okul iklimi, ebeveyn özellikleri, komşuluk ilişkileri, kişisel nedenler, öğretmen kaynaklı nedenler, öğrenci kaynaklı nedenler, çevre (Kearney, 2008; Austin & Totaro, 2011; Kadı, 2000), çeşitli rahatsızlıklar (Kearney & Bensaheb, 2006), ailevi, bireysel, okul yönetimi, öğretmen (Yıldız & Kula, 2011), sağlıkla ilgili nedenler (Piovesan, Antunes, Mendes, Guedes, & Ardenghi, 2012), hava kirliliği, astım benzeri rahatsızlıklar (Bener, Kamal, & Shanks, 2007), okul özellikleri ve okul kültürü (Hartnett, 2008) şeklinde ifade edilmektedir.

    Öğrenciler okula devama ilişkin faklı nedenlere dayalı olarak da devamsızlık davranışlarını gösterirken, devamsızlığa ilişkin tutumlar da devamsızlık davranışlarını açıklamada bir etken olarak kabul edilebilir. Öğrencilerin devamsızlık davranışlarına ilişkin tutumlar, öğrencilerin davranışlarını etkileyen önemli bir öncel olarak kabul edilebilir. Adıgüzel ve Karadaş’a göre (2013) devamsızlığı az olan öğrencilerin okula ilişkin tutumlarının devamsızlığı fazla olanlara göre daha olumlu olduğu görülmüştür. Kağıtçıbaşı’na göre (2013) tutum bireye atfedilen eğilim olarak tanımlanırken; Robbins’e göre (1994) insanlar ya da olaylar hakkında olumlu ya da olumsuz değerleme ifadeleridir. Tutumlar bilişsel, duyuşsal ve davranışsal unsurlardan oluşur. Öğrencinin devamsızlığa ilişkin tutumları devamsızlık davranışlarını belirleyen bir eğilim olarak ifade edilebilir. Morgan’a göre (1991) tutumlar bireylerin sevgi, nefret gibi davranış biçimlerini etkileyen ve insan davranışlarına yön veren önemli etkenlerden biridir.

    Devamsızlık tutum ve nedenlerine dayalı olarak ortaya çıkan nedenler farklı çıktılar ortaya koyabilmektedir. Devamsızlık ile ortaya çıkan nedenler özellikle akademik başarıyı olumsuz yönde etkilemektedir (Baxter, Royer, Hardin, Guinn, & Devlin, 2011; Özkanal & Arıkan, 2011). Pehlivan (2011); Kearney (2008); Reid (2006) ve Chan, Shum, & Wright (1997) devamsızlık davranışlarının öğrencilerin başarısını olumsuz olarak etkilediğini ifade etmektedirler. Devamsızlık zaman içinde öğrencilerin okulları ile olan bağlılıklarını azaltarak okul terkine varan sonuçlara ulaşabilir. Okula devamı etkileyen nedenler sonuç olarak öğrencilerin okulları ile olan organik bağlarını ortadan kaldırabilir (Taylı, 2008). Okula devamsızlığın önlenmesi ya da azaltılması daha büyük bir sorun ve geri çevrilmesi daha güç olan okul terki gibi sorunların önlenmesi açısından önemlidir. Bu nedenle devamsızlığı önleyici çalışmalar, devamsızlık nedenlerine ilişkin davranışların tespiti ve devamsızlık tutumlarının irdelenmesi ile belirlenebilir. Çünkü Taylı’ya göre (2008) okulu bırakmayı önlemek akran, aile, toplum gibi kaynaklardan hareketle işbirliği içinde çalışmayı gerektirebilir.

    Okula devamsızlık okullarda genel bir sorun olma özelliği kazanmaktadır. Eğitimciler, psikologlar ve psikiyatristler için devamsızlık önemli sorun olarak kabul edilmektedir (Nair, 2010). Devamsızlık okul türlerine göre farklı nedenlere bağlı olarak ortaya çıkabilir. Bu durum üniversite öğrencileri arasında da farklılık gösterebilir.

    Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin ‘devamsızlık’ olgusuna ilişkin görüşlerine dayalı olarak devamsızlık eğilimleri ve devamsızlığa ilişkin tutumları betimlenmeye çalışılmıştır. Öğrencilerin görüşleri ile devamsızlık eğilimlerinin ve devamsızlığa ilişkin tutumlarının incelenmesinin öğrenciler ve akademisyenler için önemli bir bilgilenme sağlayacağı düşünülmektedir.

    Bu araştırmanın amacı Cumhuriyet Üniversitesi’nde 2013-2014 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören öğrencilerin devamsızlık tutumlarının ve devamsızlığa ilişkin eğilimlerinin öğrenim türü ve fakülte değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir.

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Materyal ve Metod
    Evren-Örneklem
    Araştırmanın evrenini Cumhuriyet Üniversitesi’nde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Ölçeğin uygulanacağı örneklem belirlenirken aşağıdaki formül kullanılmıştır:

    Yanılma düzeyi α 0.01 olarak, sapma miktarı d ise 0.03 olarak alınmıştır. Belli bir özelliğe sahip olma olarak tanımlanan p (devamsızlık yapma oranı) 0.30, belli bir özelliğe sahip olmama olarak tanımlanan q ise 0.70 olarak alınmıştır.

    Fakültelerde yer alan toplam 21695 öğrenci evren olarak alındığında örneklem sayısı 878 olarak belirlenmiştir. 878 öğrencinin fakültelere dağılımı Tablo 1’de verilmiştir.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 1: Cumhuriyet Üniversitesi’nde Öğrenim Gören Öğrencilerin Fakültelere Göre Dağılımı

    Ölçekler belirlenen örnekleme uygulandıktan sonra veri analizi yapılarak uç değerler dışarıda bırakılmıştır. Uç değer analizi sonucu örneklem sayısı ve fakültelere ve öğrenim türüne göre dağılımı Tablo 2’de verilmiştir.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 2: Cumhuriyet Üniversitesi’nde Öğrenim Gören Öğrencilerin Fakültelere ve Öğrenim Türüne Göre Dağılımı

    Cumhuriyet Üniversitesi’nde 2013-2014 eğitim öğretim yılında öğrenim gören toplam 795 öğrenciye ulaşılmıştır. Bu öğrencilerin 476’sı I. Öğretim, 310’u ise II. Öğretimdir. Öğrencilerin 201’i Eğitim Fakültesi, 119’u İktisadi ve İdari bilimler Fakültesi (İİBF), 256’sı Mühendislik, 30’u Diş Hekimliği, 87’si Fen Fakültesi, 52’si İlahiyat, 5’i Veteriner, 37’si Tıp ve 8’i Güzel Sanatlar fakültelerine devam etmektedir.

    Veri Toplama Aracı
    Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından üniversite öğrencilerinin devamsızlık tutumlarını belirlemek amacıyla geliştirilen “Devamsızlık Tutumu Ölçeği” (DTÖ) ve üniversite öğrencilerinin devamsızlık eğilimlerini belirlemek amacıyla geliştirilen “Devamsızlık Eğilimi Ölçeği” (DEÖ) kullanılmıştır. DTÖ üç alt boyuttan ve 19 maddeden, DEÖ ise; yedi alt boyuttan ve 28 maddeden oluşmaktadır. Beşli Likert tipinde hazırlanan ölçekler “Kesinlikle katılıyorum= 5”, “Katılıyorum=4”, “Kararsızım=3”, “Katılmıyorum=2”, “Kesinlikle katılmıyorum=1” şeklinde puanlanmıştır. Olumsuz maddeler ters puanlanmıştır.

    Ölçeklerin tamamına ve her bir boyuta ilişkin bulunan Cronbach alpha katsayıları Tablo 3’te yer almaktadır.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 3: DTÖ ve DEÖ’ye İlişkin Croanbach Alpha Katsayıları

    Her iki ölçeğin Cronbach alpha katsayılarına bakıldığında alt boyutlar ve ölçeklerin geneli için yüksek düzeyde olduğu görülmektedir.

    Verilerin Toplanması ve Analizi
    Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde; ilk olarak verilerin normalliğini test etmek amacıyla Kolmogorov-Smirnov testi, varyansların homojenliğini test etmek için Levene testi kullanılmıştır. Öğrenim türü ve fakülte değişkenlerine göre grupların dağılımı parametrik karşılaştırma için uygun olmadığından nonparametrik testler kullanılarak karşılaştırma yapılmıştır. Öğrenim türü değişkenine göre ilişkisiz örneklemler için t-testi’nin alternatifi olan Mann Whitney-U testi, Fakülte değişkenine göre ise Tek Yönlü Varyans Analizi’nin (ANOVA) karşılığı olan Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Fakülteler arası farkların hangi gruplar arasında olduğunu tespit etmek amacıyla grupların ikili karşılaştırması Mann Whitney-U testi kullanılmıştır.

    Ölçekte yer alan maddelerin değerlendirilmesinde kullanılan puan aralıkları “Kesinlikle Katılmıyorum 1.00–1.80”. “Katılmıyorum 1.81–2.60”. “Kararsızım 2.61–3.40”. “Katılıyorum 3.41–4.20”. “Kesinlikle Katılıyorum 4.21–5.00” şeklinde belirlenmiştir.

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Bulgular
    Bu bölümde, Cumhuriyet Üniversitesi öğrencilerinin DTÖ ve DEÖ ölçeklerine (genel) ve her bir alt boyutlarına ilişkin görüşlerinin öğrenim türü ve fakülte değişkenlerine göre karşılaştırılmasından elde edilen bulgulara yer verilmiştir.

    Tablo 4 incelendiğinde Cumhuriyet Üniversitesi öğrencilerinin devamsızlığa ilişkin tutumları ve devamsızlığa ilişkin tutumun “Gereklilik, Zorunluluk ve Sorumluluk” alt boyutlarının I. Öğretim ile II. Öğretim öğrencileri arasında farklılaşmadığı gözlenmektedir. Yani devamsızlığa yönelik tutum bakımından I. Öğretim ve II. Öğretimde öğrenim gören öğrencilerin davranışları benzerdir.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 4: DTÖ Genel ve Alt Boyutlarının Öğrenim Türüne Göre U-Testi Sonuçları

    Tablo 5 incelendiğinde Cumhuriyet Üniversitesi öğrencilerinin devamsızlık eğilimi davranışları bakımından öğrenim türüne göre manidar bir farklılık gözlenmektedir (U=53821 p<.05). II. Öğretimde öğrenim gören öğrencilerin devamsızlık eğilimi I. Öğretimde öğrenim gören öğrencilerden daha fazladır. Öğrencilerin devamsızlık eğilimine ilişkin alt boyutlar incelendiğinde Ders Sorumlusu (U=64503 p<.05), Ders İçeriği (U=66164.5 p<.05), Sosyal Faaliyet (U=65504.500 p<.05) ve Ders Başarısı (U=67447 p<.05) alt boyutları bakımından öğrenim türüne göre manidar farklılık olduğu gözlenmiştir. II. Öğretimde öğrenim gören öğrencilerin Ders Sorumlusu, Ders İçeriği, Sosyal Faaliyet ve Ders Başarısı değişkenlerini neden olarak görme eğilimleri I. Öğretimde öğrenim gören öğrencilere göre daha yüksektir.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 5: DEÖ Genel ve Alt Boyutlarının Öğrenim Türüne Göre U-Testi Sonuçları

    Öğrencilerin devamsızlık tutumlarının fakültelere göre farklılaşma durumu Tablo 6’da verilmiştir. Tablo 6’ya göre Cumhuriyet Üniversitesi’nde öğrenim gören öğrencilerin fakültelere göre devamsızlığa ilişkin tutumları ve tutumun alt boyutları olan Zorunluluk ve Sorumluluk alanlarında farklılık göstermemektedir. Yani fakültelerdeki öğrencilerin devamsızlığın bir zorunluluk ve sorumluluk olması yönündeki tutumları benzerdir. Bunun yanında devamsızlığın gereklilik alt boyutu fakültelere göre farklılaşmaktadır (X2=18.606 p<.05). Eğitim Fakültesi öğrencileri Diş Hekimliği Fakültesine göre devamsızlığın gerekli olduğu yönünde farklılaşmaktadır. Fen, İlahiyat ve Güzel Sanatlar Fakültesi’nde öğrenim gören öğrenciler ise İİBF’de öğrenim gören öğrencilere göre devamsızlığın daha çok gerekli olduğunu düşünmektedirler. Aynı şekilde Mühendislik, Fen, İlahiyat, Tıp ve Güzel Sanatlar Diş Hekimliği Fakültesi’nde öğrenim gören öğrencilerden devamsızlığın gereklilik boyutunda anlamlı şekilde farklılaşmaktadır.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 6: DTÖ Genel ve Alt Boyutlarının Öğrenim Türüne Göre Kruskal Wallis Testi Sonuçları

    Devamsızlık eğiliminin fakültelere göre farklılaşma durumu Tablo 7’de verilmiştir. Buna göre Cumhuriyet Üniversitesi’nde öğrenim gören öğrencilerin fakültelere göre devamsızlığa ilişkin eğilimleri ve eğilimin alt boyutları olan sosyal faaliyet, beklenmedik durum, devamsızlığın önemsenmemesi ve ders başarısı değişkenlerine göre farklılık göstermemektedir. Yani öğrencilerin devamsızlık eğilimleri ilgili değişkenler bakımından benzerdir. Bunun yanında Ders Sorumlusu (X2=19.118 p<.05), Dersin İçeriği (X2=19.002 p<.05) ve Ulaşım Problemi (X2=18.030 p<.05) alt boyutları fakültelere göre farklılaşmaktadır. Ders Sorumlusu bakımından Mühendislik ve İlahiyat Fakültesi öğrencileri Eğitim Fakültesi öğrencilerine göre devamsızlığa daha fazla eğilim göstermektedirler. Aynı şekilde Mühendislik, İİBF, İlahiyat ve Tıp Fakültesi öğrencilerinin devamsızlık eğilimi Ders Sorumlusu nedeni ile Fen Fakültesi öğrencilerinden anlamlı şekilde daha fazladır. Ders İçeriği bakımından ise; Fen ve Tıp Fakültesi öğrencileri Eğitim Fakültesi öğrencilerine göre daha az devamsızlık eğilimi göstermektedirler. Aynı şekilde Mühendislik, Fen, Tıp ve İİBF’si öğrencileri için dersin içeriği devamsızlık eğilimi göstermek için İlahiyat Fakültesi öğrencilerine göre daha az geçerli bir nedendir. Son olarak Ulaşım Problemi, Diş Hekimliği Fakültesi’nde öğrenim gören öğrenciler için Eğitim, İİBF, Mühendislik ve Fen Fakültesi’nde öğrenim gören öğrencilere göre daha geçerli bir neden olarak görülmektedir. Bunun yanında İlahiyat Fakültesi öğrencileri için devamsızlık eğilimi nedeni olarak ulaşım problemi Fen Fakültesi öğrencilerine göre daha geçerli bir nedendir.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 7: DEÖ Genel ve Alt Boyutlarının Öğrenim Türüne Göre Kruskal Wallis Testi Sonuçları


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 7: Devam

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Sonuç
    Araştırma sonuçlarına göre araştırmaya katılan 795 Cumhuriyet Üniversitesi öğrencisinin devamsızlık tutumları öğrenim türüne ve fakültelere göre farklılaşmamaktadır. Bunun yanında devamsızlığa ilişkim tutumun alt boyutlarına göre farklılaşma incelendiğinde öğrenim türüne göre bir farklılaşma gözlenmezken Gereklilik alt boyutunda fakültelere göre anlamlı bir farklılaşma gözlenmiştir. Eğitim Fakültesi öğrencileri Diş Hekimliği Fakültesi öğrencilerine göre devamsızlığın gerekli olduğunu daha çok ifade ederken Fen, İlahiyat ve Güzel Sanatlar Fakültesi’nde öğrenim gören öğrenciler ise İİBF’de öğrenim gören öğrencilere göre daha çok devamsızlığın gerekli olduğunu düşünmektedirler. Aynı şekilde Mühendislik, Fen, İlahiyat, Tıp ve Güzel Sanatlar Fakültesi’nde öğrenim gören öğrenciler Diş Hekimliği Fakültesi’nde öğrenim gören öğrencilerden devamsızlığın daha çok gerekli olduğu görüşündedirler.

    Devamsızlık eğiliminin öğrenim türü ve fakülteler arasında farklılaşıp farklılaşmadığı incelendiğinde; II. Öğretimde öğrenim gören öğrencilerin devamsızlık eğilimlerinin I. Öğretim öğrencilerine göre daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Alt boyutlarına göre farklılaşma incelendiğinde ise II. Öğretimde öğrenim gören öğrencilerin devamsızlık eğilimine ilişkin olarak Ders Sorumlusu, Ders İçeriği, Sosyal Faaliyet ve Ders Başarısı alt boyutlarını neden olarak görme eğilimleri I. Öğretimde öğrenim gören öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur. Fakülteler arası farklılaşmaya göre genel devamsızlık eğilimi davranışı bakımından bir farklılaşma gözlenmemiştir. Alt boyutlara göre incelendiğinde Ders Sorumlusu, Ders İçeriği ve Ulaşım Problemi alt boyutları bakımından fakülteler arasında farklılaşma olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ders sorumlusu bakımından Mühendislik ve İlahiyat Fakültesi öğrencileri Eğitim Fakültesi öğrencilerine göre devamsızlığa daha fazla eğilim göstermektedirler. Aynı şekilde Mühendislik, İİBF, İlahiyat ve Tıp fakültesi öğrencilerinin devamsızlık eğilimi ders sorumlusu nedeni ile fen fakültesi öğrencilerinden anlamlı şekilde daha fazladır. Ders içeriği bakımından ise; fen ve tıp fakültesi öğrencileri eğitim fakültesi öğrencilerine göre daha az devamsızlık eğilimi göstermektedirler. Aynı şekilde Mühendislik, Fen, Tıp ve İİBF öğrencileri için dersin içeriği devamsızlık eğilimi göstermek için İlahiyat fakültesi öğrencilerine göre daha az geçerli bir nedendir. Son olarak ulaşım problemi, Diş Hekimliği Fakültesi’nde öğrenim gören öğrenciler için Eğitim, İİBF, Mühendislik ve Fen Fakültesi’nde öğrenim gören öğrencilere göre daha geçerli bir neden olarak görülmektedir. Bunun yanında İlahiyat Fakültesi öğrencileri için devamsızlık eğilimi nedeni olarak ulaşım problemi Fen Fakültesi öğrencilerine göre daha geçerli bir nedendir. Tüm sonuçlar göz önünde bulundurulduğunda Cumhuriyet Üniversitesi’ne devam eden öğrencilerin fakültelere göre farklılık gösteren devamsızlık davranışlarını en aza indirmek için yapılacak öneriler ders sorumlularının bu konuda bilinçlendirilmesi, ulaşım problemlerinin ortadan kaldırılması için çalışmalar yapılması, ders içeriklerinin öğrenciyi daha aktif kılacak, dersi takip etmeye istekli hale getirecek şekilde planlanması şeklinde olacaktır.

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • Kaynaklar

    1) Adıgüzel, A. & Karadaş. H. (2013). Ortaöğretim öğrencilerinin okula il̇ işkin tutumlarının devamsızlık ve okul başarıları arasındaki il̇ işki. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi (YYU Journal of Education Faculty), 10(1), 49-66

    2) Altınkurt, Y. (2008). Öğrenci devamsızlıklarının nedenleri ve devamsızlığın akademik başarıya olan etkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 129-142.

    3) Anonim (1997). Cumhuriyet Üniversitesi Ön Lisans ve Lisans Eğitim Öğretim ve Sınav Yönetmeliği. TC Resmi Gazete. 21 Temmuz.

    4) Anonim (2013). Cumhuriyet Üniversitesi Ön Lisans Ve Lisans Eğitim-Öğretim Ve Sınav Yönetmeliği. TC Resmi Gazete. 11 Temmuz.

    5) Austin, W.A. & Totaro, M.W. (2011). Gender differences in the effects of internet usage on high school absenteeism. Journal of Socio-Economics, 40(2), 192-198.

    6) Bener, A., Kamal, M., & Shanks, N.J. (2007). Impact of asthmaand air pollution on school attendance of primary school children: Are they at increased risk of school absenteeism? Journal of Asthma, 44, 249–252.

    7) Baxter, S.D., Royer, J.A., Hardin, J.W., Guinn, C.H., & Devlin, K.M. (2011). The relationship of school absenteeism with body mass index. Academic achievement And Socioeconomic Status Among Fourth-Grade Children. Journal of School Health, 81(7), 417-423.

    8) Chan, K. C., Shum, C., & Wright, D. J. (1997). Class attendance and student performance in principles of finance. Financial Practice and Education, 7, 58-65.

    9) Hartnett, S. (2008) Does peer group identity iṅ fluence absenteeism in high school students? 35-44. Retrieved from http://eds.b.ebscohost.com/eds/pdfviewer/pdfviewer?vid =13&sid=0f62af72-3924-4086-a061-ba32ca8cf8b4%40sessio nmgr113&hid=10709/03/2014 tarihinde alıntılanma.

    10) Kağıtçıbaşı, Ç. (2013). Günümüzde iṅ san ve iṅ sanlar, sosyal psikolojiye giriş. İstanbul: Evrim Yayınları.

    11) Kadı, Z. (2000). Adana İli Merkezindeki İlköğretim Okulu Öğrencilerinin Sürekli Devamsızlık Nedenleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi; İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İnönü Üniversitesi. Malatya.

    12) Kearney, C. A. & Silverman, W. K. (1990). A preliminary analysis of a functional model of assessment and treatment for school refusal behavior. Behavior Modification, 1, 340-366.

    13) Kearney, C.A. & Bensaheb, A. (2006). School absenteeism and school refusal behavior: A review and suggestions for schoolbased health professionals. Journal of School Health, 76(1), 3-7.

    14) Kearney, C.A. (2008). School absenteeism and school refusal behavior in youth: A ontemporary review. Clinical Psychology Review, 28, 451-471.

    15) Lounsbury, J.W., Steel, R.P., Loveland, J.M., & Gibson, L.W. (2003). An investigation of personality traits in relation to adolescent school absenteeism. Journal of Youth and Adolescence, 33(5), 457–466.

    16) Morgan, C.T. (1991). Psikolojiye giriş (Çev. Hüsnü Arıcı). Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

    17) Nair, M. K. C. (2010). School absenteeism among children. Indian Pediatricts, 47(17), 921-922.

    18) Özkanal, Ü. & Arıkan, N. (2011). The relation between success and absenteeism at esogu english preparatory school. Journal of Language Teaching and Research, 2(1), 68-72.

    19) Pehlivan, Z. (2011). Absenteeism at state high schools and related school management policies in Turkey. Procedia Social and Behavioral Sciences, 15, 3121–3126.

    20) Piovesan, C., Antunes, J. L. F., Mendes, F.M., Guedes, R. S., & Ardenghi, T. M. (2012). Influence of children’s oral healthrelated quality of life on school performance and school absenteeism. Journal of Public Health Dentistry,72, 156–163.

    21) Reid, K. (2006). The causes. Views and traits of school absenteeism and truancy: An analytical review. Retrieved from http://www. redorbit.com/news/education/396422/the_causes_views_ and_traits_of_school_absenteeism_and_truancy/internet sitesinden 09/03/2014 tarihinde alıntılanmıştır.

    22) Robbins, S. (1994). Örgütsel davranışın temelleri (Çev: Sevgi Ayşe Öztürk). Eskişehir: Etam Basım Yayım.

    23) Roby, D. (2013). Teacher ettendence effects on student achievement: Research Study of on Ohio Schools, 34(132), 201-206.

    24) Taylı, A. (2008). Okulu bırakmanın önlenmesi ve önlemeye yönelik uygulamalar. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 91-104.

    25) Yıldız, M. &Kula, K.Ş. (2011). Elazığ il̇ indeki il̇ köğretim ik̇ inci kademe öğrencilerinin devamsızlık sebeplerinin iṅ celenmesi. Fırat Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 23(2), 133-140.

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Sonuç
  • Kaynaklar
  • [ Başa Dön ] [ Öz ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ] [ Editöre E-Posta ]
    Şu ana kadar web sayfamız 24837377 defa ziyaret edilmiştir.