Bu RoMEO yeşil bir dergidir
2018, Cilt 8, Sayı 3, Sayfa(lar) 451-456
[ Öz ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ] [ Editöre E-Posta ]
DOI: 10.5961/jhes.2018.286
Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin 3+1 Eğitim Modelinden Tatmin Derecelerinin Belirlenmesi: Banaz Meslek Yüksekokulu Örneği
Tuba ŞAHİN ÖREN, Veli Erdinç ÖREN
Uşak Üniversitesi, Banaz Meslek Yüksekokulu, Turizm ve Otel İşletmeciliği Bölümü, Uşak, Türkiye
Anahtar Kelimeler: Ön lisans eğitimi, 3+1 Eğitim modeli, Mesleki uygulama, İş tatmini
Öz
Bu araştırma, “İşletme Yönetimi, Turizm ve Otel İşletmeciliği, Kimya ve Kimyasal İşleme Teknolojileri, Mobilya ve Dekorasyon” programlarında uygulanmaya başlayan 3+1 Eğitim Modeli kapsamında mesleki uygulamayı tamamlayan öğrencilerin modelden tatmin derecelerini ortaya koymak amacıyla tanımlayıcı bir çalışma olarak yapılmıştır. Araştırmanın evreni, T. C. Uşak Üniversitesi, Banaz Meslek Yüksekokulu’nda 3+1 Eğitim Modeli kapsamında mesleki uygulama dersini almaya hak kazanmış ve mesleki uygulama sürecini tamamlamış 59 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma evrenini oluşturan bütün öğrencilerin ulaşılabilir olması nedeniyle ayrıca bir örnekleme stratejisi uygulanmamış ve 59 öğrenciden de dönüt alınmıştır. Anketlerden elde edilen verilerin analizinde SPSS istatistik programı kullanılmıştır. Anket çalışması sonucunda örneklem kapsamındaki öğrencilerin 3+1 Eğitim Modelinin mesleki uygulama derslerinden olan beklentilerini önemli derecede karşıladığı ve mesleki anlamda tatmin sağladıkları tespit edilmiştir. Mesleki uygulamasını başarıyla tamamlayan öğrencilerin eğitim aldıkları sektörü tanıdıkları, çalışma hayatını tecrübe ederek iletişim yeteneklerini artırdıkları görülmüştür. Bu bağlamda da mezuniyet sonrasında iş edinme kaygılarının 3+1 Eğitim Modelinin mesleki uygulamayı yaptıkları yarıyıldan sonra azaldığı belirlenmiştir.
  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Kaynaklar
  • Giriş
    Mesleki ve teknik eğitim vermede önemli role sahip meslek yüksekokullarının gelişen ve değişen sektörün ihtiyaç duyduğu eğitimli çalışanları yetiştirebilmesi için sektör ihtiyaçları doğrultusunda kendini yenilemesi gerekmektedir. Meslek yüksekokullarının eğitim aşamasında öğrencilerine sektörde uygulama yapma fırsatı vermesi özellikle önem arz etmektedir. Günümüze kadar meslek yüksekokulları öğrencilerin uygulama eksikliklerini atölye ve laboratuvar kurarak gidermeye çalışmaktadır. Ancak, günümüz şartlarında bu uygulama, kendini yenileyemediğinden sektörün gerisinde kalmaktadır (Sarıbıyık & Özkan, 2014). Alkan ve ark. (2014)’nın yapmış oldukları çalışmada meslek yüksekokullarının sorunlarından birinin de, teknolojiye paralel olarak yenilenemeyen özellikle laboratuvar, atölye vb. fiziksel mekânlarda yapılan eğitim sonucunda öğrencilerin, teknolojik gelişmelerden uzak yetişen, dolayısıyla istihdam edilmeleri beklenen iş dünyasının ihtiyaçlarına cevap veremeyen ve yeterli olamayan mezunların olması olduğu belirtilmektedir. Sakarya Üniversitesi bu eksikliği gidermek amacıyla meslek yüksekokullarına örnek olabilecek bir eğitim modeli ortaya koymuştur. İş dünyasının ihtiyaç duyduğu nitelikteki elemanı ihtiyaç duyulan zaman diliminde, günün teknolojileri ve bilgilerine sahip olarak iş dünyası ile birlikte yetiştirmek amacıyla Türkiye’de ilk defa uygulanan 3+1 eğitim modelini meslek yüksekokullarında uygulanmak üzere Sakarya Üniversitesi geliştirmiştir. Bu model kapsamında meslek yüksekokullarında dört dönem üzerinden verilen eğitimlerin, üç dönemi okulda teorik ve pratik eğitim, bir dönemi ise tamamen işletmelerde uygulamalı eğitim olarak düzenlenmiş ve hayata geçirilmiştir (Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, 2015).

    2011-2012 eğitim öğretim yılında Sakarya Üniversitesi Senatosu’nda alınan karar ile öğrencilerin istihdamına yönelik olarak yetişmelerini sağlamak amacıyla geliştirilen ‘3+1 eğitim modeli’ uygulamasına geçilmiş ve bu kapsamda sektörle işbirliği protokolleri imzalanmıştır (Titrek et al., 2013). Daha sonraki yıllarda diğer bazı üniversiteler de 3+1 eğitim modelini örnek alarak bünyelerinde bulunan meslek yüksekokullarında uygulamaya başlamıştır.1,2,3

    3+1 eğitim modelinden öğrenci, sektör, üniversite ve toplum olmak üzere dört ana grup üzerinde fayda sağlayacağı beklenmektedir. Öğrenci açısından bu faydaları şöyle özetlemek mümkün olacaktır; bilgileri uygulama ile bütünleştirerek uygulama becerisine sahip olarak özgüveni artacak, sorumluluk duygusu ile beraber takım çalışması yapabilme yeteneği kazanıp kişisel gelişimini tamamlayabilecek, günün teknolojisini görerek yetiştiği için iş bulma imkanı kolaylaşacak, iş dünyasının gerçekleri ile tanışacak ve uyum süreci hızlanacak, kendi parasını kazanmanın hazzı ile kariyer planlaması yapacak ve dört aylık bir iş deneyiminin yanı sıra, yeni iş başvurularında referans olacak iş dünyasının seçkin insanlarıyla tanışmış, sosyal ağlar kurmuş olarak aynı alanda mezun olanlar arasında rekabet avantajı elde etmiş olacaktır (Sarıbıyık, 2013).

    Öğrenci kapsamında 3+1 eğitim modelinin değerlendirilmesi ile ilgili Şahin-Ören ve Ören (2016) tarafından Uşak Üniversitesi Banaz Meslek Yüksekokulu’nda 3+1 eğitim modeline göre eğitim alan öğrencilerin beklentilerinin tespiti amacıyla bir çalışma yapılmıştır. Buradan hareketle aynı öğrenci grubunun mesleki uygulamasını tamamladıktan sonra 3+1 eğitim modelinden tatmin düzeylerinin ölçülmesi yapılan bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Diğer bir ifadeyle yapılan bu çalışma ile mesleki uygulama öncesi öğrencilerin bu modelden beklentilerinin, uygulama sonrası ne derece karşılanmış olduğu da ortaya konulmaktadır. Böylece uygulamaya yönelik 3+1 eğitim modeli, öğrenciler kapsamında değerlendirilerek, bu bağlamda yapılan diğer çalışmalar ile karşılaştırma imkânı sunacaktır.

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Kaynaklar
  • Materyal ve Metod
    3+1 eğitim modeli Türkiye’de son dönemlerde uygulanmaya başlamıştır. Bu nedenle adı geçen eğitim modelinden faydalanan öğrencilerin beklentilerinin, tatminlerinin, öğrenciler için faydalarının/zararlarının ölçülmesi ve çeşitli konularda sınanması gerekmektedir. Bu eğitim modelinden öğrencilerin beklentileri incelenmiş (Şahin Ören & Ören, 2016) ve tatmin derecelerinin belirlenmesi önem kazanmıştır. Bu çerçevede referans verilen çalışmaya dahil olan öğrenci grubuna 3+1 eğitim modeli kapsamında mesleki uygulamalarını tamamladıktan sonra yeniden ulaşılarak tatmin derecelerinin belirlenmesi, bu sayede modelin amacına uygunluğu, eğitim sistemine katkısı, olumlu ve olumsuz yanları ortaya konarak modelin uygulanabilirliğine ve geliştirilmesine katkısı amaçlanmıştır. Bu bağlamda alt amaçlar oluşturulmuştur:

    • 3+1 eğitim modeli kapsamında mesleki uygulamaya katılan öğrencilerin tatmin olma derecelerini oluşturan alt boyutlar var mıdır?

    • 3+1 eğitim modeli kapsamında mesleki uygulamaya katılan öğrencilerin tatmin olma seviyelerini oluşturan faktörlerin birbiri ile ilişkisi var mıdır?

    Çalışmanın en temel kısıtı, araştırma konusuna uygun özelliklere sahip olan sadece bir üniversitede gerçekleştirilmiş olmasıdır.

    Evren ve Örneklem
    Araştırmanın evreni T. C. Uşak Üniversitesi, Banaz Meslek Yüksekokulu’nda 2014-2015 akademik yılında eğitimine başlamış, mesleki uygulama dersini almaya hak kazanmış ve mesleki uygulama sürecini tamamlamış 59 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma evrenini oluşturan bütün öğrencilerin ulaşılabilir olmaları nedeniyle ayrıca bir örnekleme stratejisi uygulanmamıştır.

    Veri Toplama Aracı ve Verilerin Analizi
    Nicel araştırma yönetiminin kullanılmasının planlandığı araştırmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. Söz konusu anket formu literatür ışığında geliştirilmiştir (Arman & Şahin, 2013; Şahin-Ören & Ören, 2016). Anket formunda 3+1 eğitim modelinde eğitim alan ve mesleki uygulama dersini alarak bir dönem süresince mesleki eğitim alan öğrencilerin bu konuda tatmin seviyelerini ölçümleyebilecek ifadeler kullanılmıştır.

    Veri toplama aracı olarak oluşturulan anketin ilk bölümünde katılımcı öğrencilerin 3+1 eğitim modelinden ve mesleki uygulamaya yönelik tatminlerini ölçmek amacıyla 20 adet Likert tipi ifade yer almaktadır. Anketin ikinci bölümünde öğrencilerin demografik özelliklerini belirlemeye yönelik 13 adet soru bulunmaktadır.

    Meslek yüksekokulu öğrencilerinin bu eğitim modelinden tatmin seviyelerini belirleyebilmek için elde edilen veri seti çeşitli analizlere tabi tutulmuştur. Öncelikli olarak veri setinin yapı geçerliliğini test etmek amacıyla güvenirlik analizi yapılmıştır. Yapılan güvenirlik analizi sonucu Cronbach alfa (0.70 < α < 1) değeri 0.97 olarak saptanmıştır. Ayrıca öğrencilerin tatmin seviyelerini ölçmek amacıyla kullanılan soru grubunda tutarlılığı bozduğu gözlenen herhangi bir soruya rastlanmamıştır.

    Katılımcı öğrencilerin tanımlayıcı istatistiki bilgilerine ulaşmak amacıyla frekans (f) ve yüzde (%) analizi yapılmıştır. Elde edilen veriler ışığında eğitim alınan program şekli ile tatminlerinin kaç boyuttan oluştuğunu tespit etmek amacıyla faktör analizi yapılmıştır. Öncelikle verilerin faktör analizi yapmaya uygun olduğunun belirlenmesi amacıyla örnekleme yeterliliği istatistiği (KMO > 0.50) ve Barlett küresellik testi (p < 0.05) sonuçları bulunmuştur (Sipahi et al., 2010; Anafarta, 2014). Buna göre Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) değeri 0.92 ve Barlett test sonucunda p değeri .000 olarak test edilmiştir. “Anti-image” korelasyonu matrisi incelenmiş ve değerlerin 0.50 den küçük olan herhangi bir ifadenin varlığı tespit edilmemiştir (Altunışık et al., 2007). Sonraki aşamada “döndürmeye tabi tutulmuş faktör matrisinde (“rotated component matrix”) birbirine çok yakın faktör yüklerinin olduğu ifadeler tespit edilmemiş olması nedeniyle herhangi bir ifade, analiz sürecinden çıkarılmamıştır. Faktör analizi sonucunda elde edilen faktörlerin yapı geçerliliğini ve içsel tutarlılığını hesaplayabilmek amacıyla Croncbach alfa analizi yapılmıştır. Bu bağlamda birinci faktörün Cronbach alfa (0.70 < α < 1) değeri 0.97, ikinci faktörün Cronbach alfa (0.70 < α < 1) değeri 0.84 olarak tespit edilmiştir. Elde edilen faktörlerin birbiri ile ilişkisinin açıklanabilmesi için Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır.

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Kaynaklar
  • Bulgular
    Meslek yüksekokulu öğrencilerinin 3+1 eğitim modeli kapsamında mesleki eğitim uygulamasından tatmin seviyelerinin anlaşılabilmesi amacıyla öncelikli olarak demografik özelliklere frekans (f) ve yüzde (%) analizi yapılmıştır. Tablo 1’de araştırmaya katılan öğrencilerin demografik özellikleri verilmiştir.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 1: Katılımcılara İlişkin Tanımlayıcı İstatistikler

    Tablo 1’deki değerler ışığında 23 erkek ve 36 kadın öğrenci çalışmaya katılmıştır. Katılımcı öğrenciler ağırlıklı olarak 21-23 yaş (%54.2) arasındadır. Katılımcı öğrencilerin çoğunluğu (%73.7) 3+1 eğitim modelini bilerek tercih etmediklerini belirtmiştir. Katılımcı öğrencilerin %49.2’si meslek lisesinden mezun olurken, %52.5’si eğitim aldığı programın birinci – beşinci tercih sırasında olduğunu belirtmiştir. Katılımcı öğrenciler önemli bir oranda eğitimlerini lisans seviyesine çıkarmak (%78.0) istemektedir ve eğitim aldıkları bölüme gelebilmek için yükseköğrenime geçiş sınavını (%81.4) kullanmıştır. Meslek yüksekokulunda eğitim alan katılımcı öğrencilerin ağırlıklı olarak Ege Bölgesinden geldikleri dikkat çekmektedir.

    Meslek yüksekokulu öğrencilerinin 3+1 eğitim modeli kapsamında mesleki uygulama sonucunda tatmin seviyeleri ile ilgili yapılan faktör analizi sonuçları Tablo 2’de gösterilmektedir. Yapılan faktör analizi sonucunda meslek yüksekokulu öğrencilerinin mesleki uygulama sonucundaki tatminlerinin iki alt boyuttan oluştuğu tespit edilmiştir. Söz konusu faktörler “mesleki tatmin ve iş tatmini” ve “uygulama tatmini” olarak isimlendirilmiştir.

    Tablo 2’de, 3+1 eğitim modeli kapsamında eğitim gören ve bir akademik dönem boyunca mesleki uygulama yapan öğrencilerin hem teorik bilgilerinin kullanımı hem de iş hayatına adapte olabilme sürecinde tatmin olma derecelerinin iki alt boyuttan oluştuğu ve bu alt boyutların toplam açıklayıcılık oranının %76.874 olduğu görülmektedir.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 2: 3+1 Eğitim Modeli Mesleki Uygulamaya Yönelik Tatmin Faktör Analizi Dönüştürülmüş Yüklemeler Matrisi (Temel Bileşenler Analizi Döndürme Yöntemi: Varimax)

    Tablo 2’de görülen birinci faktör öğrencilerin meslekleri ve iş ile ilgili tatminlerini yansıtan ifadeler olması açısından “Mesleki Tatmin ve İş Tatmini” olarak tanımlanmıştır. Adı geçen faktör, katılımcı öğrencilerin mesleki uygulama süresince eğitimleri ve iş süreçleri ile ilgili beklentilerinin ne derecede tatmin olduğunu ifade eden ve açıklayan soru grubundan oluşmaktadır. Bu bağlamda mesleki tatmini ve iş tatminini ifade eden bu boyutun açıklayıcılık oranının %48.859 ve bu boyutun iç tutarlılığını gösteren Cronbach alfa değerinin 0.97 olduğu ortaya çıkmıştır.

    Katılımcı öğrencilerin, mesleki uygulama süresince uygulamaya yönelik oluşan beklentilerinin tatmin edilme derecelerini ifade eden soru grubu Tablo 2’de “Uygulama Tatmini” olarak gösterilmektedir. Öğrencilerin mesleki uygulama ile ilgili tatmin derecelerini ifade eden faktörün açıklayıcılık oranının %28.015 olduğu görülmektedir. Yapının iç tutarlılığını gösteren Cronbach alfa değerinin ise 0.84 olduğu ortaya çıkmıştır.

    3+1 eğitim modeli kapsamında bir akademik dönem boyunca mesleki uygulamaya katılan öğrencilerin tatmin olma boyutlarının belirlenmesi ve birbirileri ile ilişkisinin incelenmesi hem modelin akademik hem de sektörel başarısını etkileyecek öneme sahiptir. Bu bağlamda faktör analizi sonucunda elde edilen boyutların birbiri ile ilişkisini ve birbirlerini ne yönde etkilediklerini tespit edebilmek amacıyla yapılan korelasyon analizi sonuçları Tablo 3’te verilmiştir.


    Büyütmek İçin Tıklayın
    Tablo 3: 3+1 Eğitim Modeli Mesleki Uygulamaya Yönelik Tatmin Derecelerinin Birbiri İle İlişkisinin İncelenmesi

    Tablo 3’e göre 3+1 eğitim modeli mesleki uygulamaya yönelik tatmin faktörlerinin birbiri ile pozitif yönlü bir ilişkisi olduğu görülmektedir. Korelasyon analizi sonuçlarına göre mesleki tatmin ve iş tatmini ile uygulama tatmini arasında 0.01 seviyesinde, pozitif ve yüksek şiddette (rstaj = 0.729) anlamlı bir ilişki vardır. Diğer bir ifadeyle belirli bir amaç doğrultusunda herhangi bir sonuç elde edebilmek amacıyla teorik bilgisini kullanarak mesleki beceri kazanmak isteyen öğrenciler mesleki uygulama dersinden de tatmin olmaktadır şeklinde yorumlanabilir.

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Kaynaklar
  • Tartışma
    Gelişen ve değişen sektörlere paralel olarak süreç içinde eğitim modellerinin de revize edilmesi gerekmektedir. Özellikle emek yoğun işletmelerde iş görenlerin kalitesinin, niteliğinin, becerisinin, iş yapabilme yetkinliğinin önemli olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Bu doğrultuda revize edilen ya da yeniden oluşturulan eğitim modellerinin fayda ve zararlarının hem sektör hem de potansiyel iş görenler açısından belirlenmesi ve ortaya konması önemlidir.

    3+1 Eğitim modeli kapsamında eğitim gören ve mesleki uygulamaya katılan öğrenciler, adı geçen eğitim modeli hakkında fikir sahibi olmadan tercih etmiş olmalarına rağmen mesleki anlamda tatmin sağladıkları görülmektedir. Diğer bir ifadeyle bu modelin mesleki uygulama dersleri, öğrencilerin mesleki ve uygulama beklentilerini önemli derecede tatmin etmelerine neden olmaktadır.

    3+1 Eğitim modeli kapsamındaki mesleki uygulama derslerinin öğrencilerin mesleki açıdan kendilerini geliştirmesine yardımcı olması, aynı zamanda iş arkadaşları ile iletişim kurabilme becerilerinin gelişmesine, teoride aldıkları bilgileri uygulama fırsatı bulmalarına ve mezuniyet sonrasında iş edinme kaygılarının azalmasına neden olduğu görülmektedir.

    3+1 Eğitim modeli mesleki uygulama derslerinin öğrencilere mesleki, iş ve uygulama açısından tatmin sağlamasına neden olduğu düşünüldüğünde adı geçen modelin araştırma evreni dahilinde başarılı olduğu söylenebilmektedir. 3+1 Eğitim modeli ile ilgili öğrencilerin beklenti ve tatminleri kapsamında yapılan çalışmalar ışığında modelin olumlu yönlerinin daha fazla olduğunu söylemek mümkündür. Ancak modelin başarılı olabilmesi için sadece üniversiteler ve öğrenciler kapsamında değil sektör kapsamında da değerlendirilmesi gerekmektedir. Üniversitelerin bulundukları yerde faaliyet gösteren işletmelerin uygulamaya destek vermesi ve meslek yüksekokulları programlarının bölgeye göre 3+1 eğitim modeline uygun olan programlarda uygulanmaya başlaması gerekmektedir. Kısaca altyapı çalışmaları tamamlandıktan sonra uygulama başlatılmalıdır. Aksi halde bu gibi sorunlar nedeniyle uygulama başarısız gibi algılanabilir.

    Bu bağlamda 3+1 eğitim modelinin uygulandığı diğer üniversitelerde ve farklı bölümlerde beklenti ve tatmin ölçme çalışmaları yapılabilir, böylece üniversitelerin faaliyette bulunduğu bölgeye göre, öğrencilerin eğitim aldıkları bölümlere göre beklenti ve tatmin dereceleri karşılaştırılabilir. Öğrencilerin mesleki uygulamalarını gerçekleştirdikleri işletmeler ile iletişime geçerek beklenti ve tatmin dereceleri ölçümlenebilir. Bu doğrultuda hem öğrencilerin hem de sektörün beklenti ve tatmin seviyeleri ortaya konularak modelin gerçekteki etkisi belirlenebilir.

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Kaynaklar
  • Kaynaklar

    1) Alkan, R. M., Suiçmez, M., Aydınkal, M., & Şahin, M. (2014). Meslek yüksekokullarındaki mevcut durum: Sorunlar ve bazı çözüm önerileri, Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 4(3), 133-140. doi: 10.5961/jhes.2014.096

    2) Altunışık, R., Çoşkun, R., Bayraktaroğlu, S., & Yıldırım, E.(2007). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri-SPSS Uygulamalı (5. Baskı). Sakarya: Sakarya Yayıncılık.

    3) Anafarta, A. (2014). İstatistiki uygulamalar ders notu. Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Turizm Fakültesi, Bilgisayar Laboratuvarı.

    4) Arman, A., & Şahin, T. (2013). Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi öğrencilerinin stajlarında işletmelerden beklentileri: Mengen Aşçılar Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi örneği. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 13-24.

    5) Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi (2015). Meslek Yüksekokulları 3+1 uygulamalı eğitim modeli broşürü. Retrieved from http://www.meyok.sakarya.edu.tr/tr/i/1807/3-1-uygulamali egitim-modeli

    6) Sarıbıyık, M. (2013). Meslek yüksekokullarında nitelikli işgücü yetiştirmek için 3+1 eğitim modeli. Academic Platform Journal of Engineering and Science, 1(1), 39-41.

    7) Sarıbıyık, M., & Özkan, S. S. (2014). Meslek yüksekokullarında nitelikli işgücü yetiştirmek için 3+1 eğitim modeli ve yansımalarıi. ISEM 2014. 2. Uluslararası Çevre ve Ahlak Sempozyumu Bildiri Kitabı, (pp. 1551- 1557). Adıyaman Üniversitesi, Adıyaman.

    8) Sipahi, B., Yurtkoru, B. S., & Çinko, M. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS ile veri analizi (3. Baskı). İstanbul: Beta Basım.

    9) Şahin-Ören, T., & Ören, V. E. (2016). 3+1 Eğitim modelinden beklentiler: Banaz Meslek Yüksekokulu örneği, Yükseköğretim Dergisi, 6(1), 22–27.

    10) Titrek, O., Kocaman N., Ateşoğlu, G. Ö., & Göktekin, M. (2013). 3+1 Eğitim Modeli’nin öğrenci üzerindeki etkililiği. VI. Ulusal Lisansüstü Eğitim Sempozyumu, Bildiriler Kitabı II Eğitim Bilimleri ve Öğretmenlik Alan Eğitimi. (pp. 98-103). Sakarya: Sakarya Üniversitesi Yayınları No: 95.

  • Başa Dön
  • Öz
  • Giriş
  • Materyal ve Metod
  • Bulgular
  • Tartışma
  • Kaynaklar
  • [ Başa Dön ] [ Öz ] [ PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ] [ Editöre E-Posta ]
    Şu ana kadar web sayfamız 24768901 defa ziyaret edilmiştir.